Strona główna
Twój lekarz
Możliwości
Galeria
Porady
Artykuły
Kontakt
   
 

rozwiejemy Twoje wątpliwości



Badanie kupno-sprzedaż
 

Z punktu widzenia przyszłego hodowcy i użytkownika ta usługa lekarsko-weterynaryjna winna stać się nieodzownym elementem poprzedzającym transakcję. Można przyjąć,  że podzielimy ją na badanie podstawowe i rozszerzone. To pierwsze polega na wykonaniu pełnego badania klinicznego wszystkich układów włącznie z próbą wysiłkową oraz zginaniem stawów kończyn. Wariant rozszerzony (ustalany zazwyczaj indywidualnie) stosuje się w przypadku wskazań lekarza badającego i/lub na życzenie zlecającego, czyli przyszłego nabywcy, który ponosi wszystkie koszty związane z usługą oraz dojazdem. W tym wypadku wykonujemy np.  rtg stawów, usg ścięgien czy też badanie endoskopowe (wykluczenie rorera), analizę krwi, moczu, badanie aktywności enzymów w surowicy, elektrokardiografię, oftalmoskopię (bad. oczu wziernikiem) Pamiętajmy jednak, że właściciel powinien wyrazić zgodę na wymienione badania.


Ogólne zasady profilaktyki

W Polsce konia zaszczepić możemy przeciwko grypie koni, tężcowi, wirusowemu ronieniu klaczy, wściekliźnie a także przeciwko grzybicy skórnej.Szczepienia konia możemy rozpocząć w momencie odstawienia źrebięcia od matki, czyli około 6 miesiąca życia. Jeśli mamy do czynienia z dorosłym zwierzęciem nieszczepionym wcześniej bądź z koniem o nieznanej historii szczepień, wówczas postępujemy tak samo jak przy szczepieniu pierwszym w życiu.
Szczepienie przeciwko grypie jest wymagane z urzędu w przypadku koni biorących udział w zawodach. Pierwsze  szczepienie  jest to tak zwane szczepienie bazowe. Kolejne wykonujemy pomiędzy 21 a 92 dniem od momentu wykonania szczepienia bazowego. Zabieg ten powtarzamy kolejno co 6 miesięcy. Ważne jest, aby szczepienie nie było przeprowadzone na mniej niż 7 dni przed zawodami - w przypadku, gdy ich termin nie pozwala na wykonanie zabiegu dopuszcza się 21-dniowy margines pomiędzy datami kolejnych zaplanowanych szczepień.
Niezwykle ważne jest szczepienie naprzeciwko tężcowi. Szczepienie bazowe oraz powtórne jest wykonywane w ten sam sposób co szczepienie na grypę a kolejne powtarzane są raz na rok.
Na rynku w naszym kraju są dostępne również szczepionki  przeciwko wirusowemu ronieniu klaczy. Stosuje się je między innymi u  źrebnych klaczy w 5, 7 i 9 miesiącu ciąży. Wirus EHV zawarty w szczepionce może atakować układ oddechowy konia więc jest ona również polecana w tym zakresie. W tym wypadku również wykonuje się szczepienie bazowe, kolejne powtarza się między 1 a 3 miesiącem a następne co pół roku.
Istnieje również możliwość zaszczepienia konia przeciwko grzybicy skórnej. Szczepionkę najczęściej stosujemy w tych stajniach, w których choroba występuje stacjonarnie. Można ją aplikować zarówno zapobiegawczo jak i leczniczo.
Na terenach, na których wstępuje wścieklizna zaleca się szczepienie koni. Jest to jednorazowy zabieg powtarzany co 12 miesięcy.
Proponujemy, aby szczepienie było przeprowadzane u zwierząt wolnych od inwazji pasożytów wewnętrznych albo żeby było poprzedzone odrobaczaniem. Częstotliwość zabiegu oraz rodzaj preparatu przeciwpasożytniczego powinny być dobierane indywidualnie w zależności do stopnia zarobaczenia zwierzęcia, jego wieku oraz sposobu użytkowania. Ideałem byłoby gdyby każdorazowe odrobaczanie było poprzedzone badaniem kału w celu oceny stopnia inwazji oraz rodzaju pasożytów.


Co jazda w hali może mieć wspólnego z chorobami

Schorzenia układu oddechowego nasilają się często w okresie jesienno-zimowym to znaczy w czasie wahań temperatury, przy czym jest to jednocześnie czas intensywnych treningów na hali ujeźdżeniowej.
Wynikające z tego przyczyny chorób układu oddechowego wyglądają następująco:
- zapylenie pomieszczenia (sucha, nie natryskiwana wodą nawierzchnia),
- przeciągi,
- przeprowadzanie spoconego zwierzęcia bez derki do stajni (zwłaszcza ogolonego).
Pamiętajmy! Poza eliminacją wymienionych czynników nie zapominajmy o innych przyczynach problemów, które mogą samodzielnie lub w określonych sytuacjach (jak np. wymienione powyżej) sprzyjać stanom zapalnym dróg oddechowych. Są to zwykle:
- brak lub nieprawidłowa profilaktyka chorób zakaźnych (grypa, zakażenia wirusami herpes),
- nie przestrzeganie terminów odrobaczania,
- niepełnowartościowe żywienie,
- brak kwarantanny w przypadku nowych zwierząt w stajni,
- czynniki stresogenne,
- choroby alergiczne (RAO czyli COPD).
Choroba wymieniona na końcu wymaga szczególnej uwagi gdyż jej przypadki są coraz częstsze a okres jesienno-zimowy po prostu sprzyja jej ujawnieniu się. Nie może być ona bagatelizowana, gdyż w najlepszym przypadku przyczynia się ona do obniżenia wyników sportowych. Zbyt późno zdiagnozowana i powikłana jest zwykle przyczyną przedwczesnej emerytury wierzchowca i ponoszenia dużych nakładów finansowych przez hodowcę.